آزمایشگاهی

خدمات تخصصی آزمایشگاه

سیستم ایمنی، شبکه‌ای از سلول‌ها، بافت‌ها و اندام‌هایی است که با هم کار می‌کنند تا از بدن در برابر اجرام مضر دفاع کنند. دستگاه ایمنی بدن، با استفاده از روش هایی که برای مبارزه با عوامل بیماری‌زا به کار می رود، به واکسن ها نیز پاسخ می دهد. برای پیشگیری از بیماری، معمولاً باید قبل از مواجهه با عامل بیماری زا واکسیناسیون انجام شود. واکسیناسیون عبارت است از ایجاد ایمنی مصنوعی و اختصاصی در برابر بیماری عفونی معین که به میزان چشمگیری، باعث کاهش بروز علائم و مرگ ناشی از آن بیماری می شود. پس از دریافت واکسن، سیستم ایمنی شروع به پاسخ می کند تا در صورت مواجهه با عامل پاتوژن، توانایی از بین بردن آن را داشته باشد. واکسن ها باید عاری از هرگونه آلودگی باکتریای و قارچی باشند تا در صورت استفاده باعث ایجاد آلودگی های میکروبی ثانویه نشوند.از این رو، انجام آزمون استریلیتی به منظور تشخیص آلودگی های میکروبی در واکسن ضروری می باشد. جهت انجام آزمون استریلیتی از محیط های کشت مغذی و اختصاصی باکتری ها و قارچ ها به صورت پلیت های آگار یا محیط های براث استفاده می شود. محیط های مورد استفاده باید توانایی رشد میکروارگانیسم های مختلف را داشته و همچنین خود عاری از هرگونه آلودگی باشند. تمامی مواد اولیه مورد استفاده در تولید واکسن طی پروسه آنالیز مواد اولیه از لحاظ آلودگی های میکروبی مورد بررسی قرار می گیرند. جهت اطمینان از استریل بودن و عدم آلودگی، تمامی مراحل تولید واکسن شامل تهیه بذر مادر، بذر کاری، پاساژ سلول، تلقیح ویروس به سلول، تولید بالک میانی، تولید بالک نهایی و محصول نهایی مورد ارزیابی قرار می گیرند. محیط های کشت اختصاصی از جمله محیط کشت براث tryptic soy broth(TSB) وFluid thiogllycolate media(FTM) و محیط های کشت آگار از جمله Blood Agar،TSA و SDA در هر آزمون استریلیتی مورد استفاده قرار می گیرند. محیط کشت های براث و آگار در شرایط استریل تهیه شده و تست Growth promotion مطابق رفرانس EUROPEAN PHARMACOPOEIA 8.0 برای هر سری محیط کشت ساخته شده صورت میگیرد. کنترل منفی محیط های براث به مدت 14 روز و محیط های آگار به مدت 5 روز در انکوباتور با دمای 37 درجه سانتی گراد نگهداری می شوند. پس از انجام تست Growth promothion و حصول اطمینان از استریل بودن محیط، در آزمون استریلیتی مورد استفاده قرار می گیرند. محیط کشت TSB و محیط کشت FTM که مختص باکتری های بی هوازی می باشند پس از تلقیح نمونه در دو دمای 2.5 ±32.5 درجه سانتی گراد و 2.5 ±22.5 به مدت 14 روز نگهداری می شوند. جهت تشخیص سریع هرگونه آلودگی محیط کشت مغذی Blood Agar استفاده می شود، محیط SDA نیز محیط اختصاصی قارچ و مخمر بوده و همراه با محیط TSA به مدت 5 روز در دمای 2.5±22.5 درجه سانتی گراد نگهداری می شوند و هر روز از لحاظ رشد میکروبی مورد بررسی قرار می گیرند.

یکی از جدیترین و مهمترین مشکلات مربوط به کشت سلولی، آلودگی محیط های کشت با گونه های مختلف باکتری مایکوپلاسما است. آلودگی کشت های سلولی با مایکوپلاسما موجب تغییراتی در رشد سلولی، مورفولوژی، متابولیسم آمینواسیدها و اسیدهای نوکلئیک شده و بالطبع بر روی فراورده های بیولوژیکی تولیدی در کشت های سلولی تأثیر می گذارند که می تواند منجر به بروز اشتباه در تفسیر و تجزیه و تحلیل نتایج آزمایش ها و در نتیجه به دست آوردن نتایج غیرقابل اعتماد شود. آلودگی کشت های سلولی با مایکوپلاسماها مشکلی است که در میان بیشتر آزمایشگاه های کشت سلول دیده می شود. آلودگی ممکن است برای مدت طولانی ناشناخته باقی بماند، و تکثیر سلول، بیان ژن، و پاسخ های دیگر سلول را تحت تاثیر قرار دهد.گونه هایی از مایکوپلاسما که به فراوانی در کشت های سلولی یافت شده اند شامل: Mycoplasma arginine ، Acholeplasma laidlawii ، hyorhinis Mycoplasma ، Mycoplasma orale ، Mycoplasma fermentans و Mycoplasma hominis می باشد. عامل 95 % آلودگی های کشت های سلول، گونه های نامبرده می باشند. متداولترین روش شناسایی آلودگی مایکوپلاسما، کشت میکروبی، تست های بیوشیمیایی، ایمونوفلورسنت و روش های مبتنی بر اسید نوکلئیک می باشد. روش کشت مستقیم میکروبی، تست های بیوشیمیایی و ایمونوفلورسنت از جمله روش های زمانبر و پر هزینه می باشد که انجام آن برای محققین مقرون به صرفه نمی باشد این در حالیست که واکنش زنجیره ای پلیمراز یک روش بسیار حساس بوده و تکنیک مناسبی جهت تشخیص مایکوپلاسما در کشت سلول می باشد. مقایسه روش واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR ) با دیگر روش ها مشخص می کند که روش PCR، یک روش سریع با دقت و اختصاصیت بالا و مقرون به صرفه نسبت به تست های دیگر به منظور شناسایی گونه های مختلف مایکوپلاسما می باشد. شرکت ویراواکسن شایا با دارا بودن تجهیزات مدرن در زمینه تست های مولکولی و همچنین بخش های اختصاصی PCR ،Pre PCR و Post PCR با استفاده از پرایمر های اختصاصی توانسته است شناسایی گونه های مختلف مایکوپلاسما، در محیط های کشت سلول، سلول و محصولات دارویی را با دقت و حساسیت بالا انجام دهد.

ویروس در زبان لاتین به معنی لزج، سم، بد بو، بدمزه و به طور کلی یک چیز نامطلوب است.در قرن 18 براساس دیکشنری اکسفورد، ویروس یک ماده سمی است که در بدن بعضی از افراد در اثر بیماری تولید شده و توانایی تلقیح به انسان یا حیوانی دیگر برای ایجاد بیماری به همان روش را دارد.ویروس ها ساختمان سلولی ندارند و در خارج از سلول های زنده به مانند ترکیبات عالی رفتار کرده و در واقع توانایی تکثیر و همانند سازی نیز ندارند. ویروس ها در محیط خارج سلولی غیر فعال هستند و فقط در سلول های زنده تکثیر می یابند، یعنی در سطح ژنتیکی، انگل هستند. CPE به تغییرات مورفولوژیکی قابل مشاهده در سلول های آلوده به ویروس ها گفته می شود. ویروس ها ازلحاظ تاثیری که بر روی سلول میزبان می گذارن به دو دسته تقسیم می شوند:

  • ویروس های سایتوپاتیک Cytopathic virus
  • ویروس های نان سایتوپاتیک non Cytopathic virus

برای آنکه بتوان اثرات یک ویروس بر روی سلول را مشاهده کرد نیاز به دو عامل است: ویروس 1)سایتوپاتیک باشد، 2) سلول حساس باشد. ویروس هایی که توانایی ایجاد اثرات سایتوپاتیک را دارند در صورت تلقیح در سلول حساس می توانند مورد ارزیابی تعیین عیار ویروس قرار گیرند. تست تعیین عیار ویروس روش نیمه کمی است که گزارش آن براساس TCID50 صورت میگیرد. TCID50 نشان می دهد که چه مقدار از عامل بیماری زا می تواند در 50 درصد از سلول های کشت تغییرات سایتوپاتیک ایجاد کند. تعیین عیار ویروس به دو روش میکرو و ماکرو صورت می گیرد. در تست تیتراسیون رقت های متوالی و بر پایه عدد مشخصی از ویروس تهیه شده و در مواجهه با سلول حساس قرار می گیرند و به مدت 8 تا 10 روز در دمای 37 درجه سانتیگراد نگهداری شده و هر روز از لحاظ وجود CPE بررسی می شوند. در پایاین زمان انکوباسیون تیتر ویروس به روش Reed & Muench یا روش Karber محاسبه می شود.

هر واکسن تولیدی باید از لحاظ علایم بالینی و غیر بالینی ایجاد کننده در جاندار هدف و حیوان آزمایشگاهی مورد ارزیابی قرار گیرد. تست بی خطری به دو دسته تقسیم می شود: 1) بی ضرری در حیوان آزمایشگاهی، 2) بی خطری در جاندار هدف. به منظور مطالعه تاثیرات بالینی واکسن در جاندار هدف، بالاترین دوز واکسن به جاندار هدف تزریق میگردد. هدف از این تست بررسی تاثیرات واکسن به هنگام دریافت ماکزیمم دوز واکسن در جاندار هدف است. پس از تزریق ماکزیمم دوز، جاندار در بازه های زمانی معین از لحاظ سلامت بررسی می شود. عدم مشاهده هر گونه علایم بالینی شدید یا طولانی مدت نشان دهنده بی خطری واکسن می باشند، این در حالی است که اگر علایم بالینی بیماری با شدت کمتر و بهبودی سریع تر در جاندار ایجاد شوند، تست بی خطری واکسن پاس می باشد. جهت مطالعات بی ضرری واکسن از حیوانات آزمایشگاهی مانند موش، همستر، خوکچه هندی، خرگوش و ... استفاده می شود. از قرن نوزدهم استفاده از حیوانات آزمایشگاهی در مطالعات علمی به دلیل اندازه کوچک و مناسب، قابلیت تولید مثل بالا، تعدد انواع، دستیابی آسان،راحتی کار، فضای مورد نیاز کمتر و شباهت سیستمیک آن ها با جاندار هدف رواج یافته است. در هر مطالعه بالینی عوامل متعددی در انتخاب نوع حیوان آزمایشگاهی مورد استفاده موثرند. عواملی همچون:

  • حیوان نزدیک به هدف باشد
  • ژنتیک نزدیک به حیوان هدف داشته باشد
  • حساسیت بالایی به عامل تزریقی داشته باشد
  • ارزان تر باشد
  • قابل کنترل و در دسترس باشد

حیواناتی همچون موش و خوکچه هندی در مطالعات بی خطری به علت کوچک بودن، راحتی کار و مقرون به صرفه بودن بیشتر مورد استفاده قرار میگیرند. حیوانات آزمایشگاهی پس از دریافت واکسن مورد پایش دما، وزن ، علایم بالینی و غیر بالینی قرار میگیرند. پس از پایان دوره تست، حیوان آزمایشگاهی تشریح شده و مشاهده هرگونه خونریزی در دستگاه گوارش، دستگاه گردش خون، دستگاه تنفسی و دستگاه تناسلی-ادراری می تواند نشان دهنده عدم بی ضرری واکسن مورد نظر باشد. در صورت مرگ هر کدام از حیوانات آزمایشگاهی نیز علل مرگ حیوان باید مورد بررسی قرار گیرد و در صورت نیاز تست تکرار شود.

به منظور ارزیابی کارایی واکسن تولید شده، تست Efficacy انجام می شود. ارزیابی کارایی واکسن این مزیت را دارد که می توان میزان دقیق ایمنی زایی واکسن و مرتبط با دوز تزریقی واکسن را به دست آورد. بدین منظور، کمترین میزان دوز واکسن، به حیوان هدف تزریق می شود و با سنجش میزان آنتی بادی تولید شده در اثر واکسن در بدن حیوان با روش های سرولوژیکی، می توان به میزان ایمنی ¬زایی واکسن در شرایطی که حداقل دوز تزریق شده، پی برد. برای انجام این تست باید طبق استانداردهای مراجع معتبر(برای واکسن¬های دامی سازمان OIE) تعداد مشخص از حیوان هدف را با حداقل دوز واکسینه نمود و بعد از مدت مشخص(با توجه به نوع واکسن می¬تواند متغیر باشد) اقدام به ارزیابی کارایی واکسن نمود. اگر در شرایطی خاص، دوز در دسترس، کمتر از دوز مورد نیاز بود، می توان با توجه به آگاهی از میزان کارایی واکسن، اقدام به واکسیناسیون گله نمود و از ایمن شدن گله اطمینان حاصل کرد. برای انجام این تست و اطمینان از نتایج آن، باید حیوانات هدف که مورد کارآزمایی بالینی قرار می¬گیرند قبلا هیچ گونه ایمنی نسبت به بیماری مورد نظر نداشته باشند. یعنی نه واکسینه شده باشند و نه به آن بیماری یا بیماری¬های مشابه مبتلا شده باشند چرا که در این صورت، حیوان دارای تیتر آنتی بادی بوده و نتایج تست غیر قابل اعتماد می¬باشد. .به همین منظور از حیوانات مورد نظر، قبل از انجام تست کارایی، خون گیری به عمل آمده و سنجش آنتی بادی انجام می شود.

ارتباط بین آزمایش اثربخشی و اثربخشی بالینی اساس استفاده از واکسن است. روش قدیمی برای بررسی potency، روش چالش می باشد. بدین صورت که پس از واکسینه شدن حیوان، همان حیوان با عامل بیماری زا آلوده می گردد و به مدت دو هفته حیوان از نظر بالینی مورد بررسی قرار می گیرد. در صورتی که حیوات در مقابل سویه بیماریزا، مقاوم بوده و هیچ علائم بالینی از خود نشان ندهد، حیوان نسبت به عامل بیماریزا مقاوم می باشد و آزمایش potency با موفقیت انجام شده است. در روش های جدید به منظور بررسی potency واکسن های دامی از روش تست تیتر آنتی بادی(سرولوژی) استفاده می شود. در این روش ، اثر واکسن با شناسایی سطح تیتر آنتی بادی پس از واکسینه شدن با استفاده از روش Enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) ارزیابی می شود. در شرکت ویراواکسن شایا، با بهره مندی از پرسنل مجرب و کار آزموده و با استفاده از تجهیزات و کیت های سنجش آنتی بادی کمپانی های معتبر جهانی، اثر بخشی واکسن های دامی با دقت بسیار بالا سنجیده می شود.

فرم درخواست آزمون مشتریان برون سازماني

20%

اطلاعات مشتری

اطلاعات درخواست

اطلاعات محصول

مشخصات سفارش مشتری

توضیحات

1- در صورت مشاهده هرگونه نقص، ایراد و یا مخدوش بودن نمونه آزمون در هر مرحله از ارایه خدمات، موارد به اطلاع مشتری رسیده و مسئولیت حل و فصل با مشتری می باشد.

2- این برگه در دونسخه صادر شده و یک نسخه در آزمایشگاه و یک نسخه تحویل مشتری می گردد. گزارش آزمون فقط با ارايه اين برگه تحويل خواهد شد.

3- آزمايشگاه در قبال نگهداري نمونه/ نمونه‌ها تا 60 روز خود را متعهد مي‌داند و پس از آن هزینه انبارداری روزانه مبلغ ......... از مشتری اخذ خواهد شد.

4- آزمایشگاه مجاز میباشد در صورت نیاز از پیمانکار فرعی برای انجام آزمون استفاده نماید.

بالا